Nowy prezydent wygrał wybory, ale przegrał z samym sobą – w trzecim
miesiącu urzędowania wrócił tam skąd przyszedł: do „przaśnej chatki kompleksów” względem poważnych polityków, trzeciego
szeregu myślących odważnie i z wizją oraz na zaplecze miejskiej awangardy. Brak
Gorzowa na mapie w szkolnych podręcznikach nie jest problemem – bo postawa
tutejszych polityków już dawno potwierdziła iż to miasto nie jest żadną stolicą
– ale problem pojawia się wtedy, gdy prezydent miasta zachowuje się jak sołtys
wioski...
 |
| Kto pociąga za sznurki, które skutkują prezydenckimi "figurami" ? Zamiast kokietowac paprotki, powinien wreszcie poważnie traktowac gorzowskich po- lityków: posłów, senator, byłych urzędników oraz wszystkich tych, którzy takie "medialne cyrki" mają już za sobą, a teraz spoglądają na to z przymrużeniem oka... |
...co wielu
mądrych, odpowiedzialnych oraz poważnych sołtysów powinno piszącemu te słowa
wybaczyć,
ale nie są to zarzuty ad personam,
ale ad meritum.
Jest
tylko kwestią czasu, gdy grany z miejskiego Ratusza hejnał zastąpi utwór Lady Pank ”Mniej niż zero”, bo dla wielu środowisk – słusznie z uznaniem
wypowiadających się o prezydencie Jacku
Wójcickim – oczywistym jest, że projekt przesadzania traktorzysty z
Fergusona za stery Boeinga 737 nie udał się nigdzie na świecie.
„Gorzów wytrwale walczy o miejsce na mapach”
– ogłosił w „Gazecie Wyborczej” oddany sprawom miasta red. Dariusz
Barański, a sam prezydent Gorzowa ogłosił: „Pani premier Ewo Kopacz, kochaj Gorzów” po czym zapowiedział
przesłanie premier Ewie Kopacz specjalnej
walentynki z postulatem przywrócenia miasta na podręcznikowych mapach jako stolicy
województwa. Co ważne – do pomysłowości oraz błyskotliwości znanego
heppenera Mariusza Wójcika jeszcze
mu daleko.
Walentynkowy
event miałby zastapić poważne przedsięwzięcia i rozmowy z gorzowskimi parlamentarzystami,
ale w rzeczywistości, to obciachowy wytwór polityki w której nie liczy się treść,
ale forma – zresztą bardzo wątpliwa estetycznie, choć w kampanii
wyborczej swoją rolę spełniła. Takie działania, to potwierdzenie słabości,
braku argumentów i strachu przed rozmowami z poważnymi politykami.
Jaki jest
tego efekt ?
Beznadziejny
wizerunkowo i obnażający gorzowską bezsilność. Od tego zatem, co miał
prezydent Wójcicki ze swoimi dziewczynkami do powiedzenia, ważniejsze stało się
to, w jaki sposób to uczynił. Tylko czekać na ciąg dalszy – polityczny striptiz
po którym wszyscy „Ludzie dla Miasta” ogłoszą: „Jest goło, ale bardzo wesoło”.
Można bowiem
obsadzić Gorzów słonecznikami, żużlowy stadion zamienić na
miejsce do corridy dla deszczniańskich byków, po Hawelańskiej póścić w
wyścigach bolemińskie indory, a ulicę Chrobrego przekształcić w enklawę
hipsterskich knajpek w których miłośnicy „Pięćdziesięciu
twarzy Greya” będą robili kolorowe skarpetki na drutach, popijając przy tym
sok z hodowanych w Parku Róż arbuzów – taki stuprocentowy i gorzowski „Glamour”
– ale nie zastąpi to prawdziwej polityki i poważnej walki o swoje.
Mówiąc wprost
- mieszkańcy chcieli w listopadzie zmian, bo byli zmeczeni, oczekiwali
przyśpieszenia, świeżości oraz wizji. Głosowali
więc na kwiat emanujący pięknem, ale ten okazał się kwitnącym mleczem: dzisiaj
wszystko wygląda jeszcze ładnie, ale to już etap przekształcania się w puch
klielichowy. Wszystko rozwijeje wiatr czasu i rzeczywistosci.
To również
lekcja dla innych...
Prezydent
Wójcicki jest kimś więcej niż człowiekiem sukcesu, który z fotela wójta
przereklamowanej gminy wskoczył na fotel prezydenta miasta.
Jest przykładem tego, że nie zawsze – tu za Karolem Marksem – „byt tworzy świadomość” i choć rację ma dr Michał Bajdziński, że „nie ma szkoły dla prezydentów”, przyrodniczy
obraz małpy odkrywającej swój tyłek w miarę pokonywania kolejnych gałęzi w górę,
jest niezwykle wymowny.
Można
oczywiście „zbić termometr, by nie mieć temperatury” i nic nie
widzieć, nic nie komentować, ale koniunkturalnie przytakiwać.
Wtedy istnieje inne przyrodnicze ryzyko: gdy małpy biorą w ręce brzytwy, to
mogą zrobić krzywdę sobie, ale także innym.
To przykre,
bo miał być polityczną bronią masowego rażenia, a coraz większa liczba
obserwatorów przekonuje się, że jest „niewypałem”,
by nie stwierdzić ... „odpustowym
kapiszonem”.
Manifest na
przyszłość Gorzowa został już ogłoszony: bądźmy samowystarczalni – montując
tramwaje w gorzowskim MZK, bądźmy niezdecydowani – może „Grand Prix”, a może
coś innego, zróbmy wszystko za połowę – bo tylko w połowie się na czymś znamy.
Inna sprawa, że hipsterskie "pajacowanie" na ul. Chrobrego powinno się rozpocząć od rozebrania obrzydliwych barierek, ale i do tego nie ma woli...
Może wszystko
ulegnie zmianie, gdy ktoś wreszcie prezydenta Wójcickiego pokocha – jeśli nie
jego odpowiednik ze Słupska Robert Biedroń, to chociaż premier Ewa Kopacz. „Premier Ewo Kopacz pokochaj...” – apeluje
„Sokrates z Deszczno”.
Oby tylko gorzowianie swojemu wybrańcowi nie zmienili zamków w drzwiach...