"Startup" spalony na wstępie. Polityczna "klima" zamiast prawidzwej Wiosny...

Nowe ugrupowanie Roberta Biedronia, to polityczny „startup”, który w fazie początkowej jawi się jako coś wyjątkowego, interesującego i nowatorskiego, ale nie musi się sprawdzić w realu. Nie musi, ale może, choć konwencja rozczarowała. Przeciwnicy inicjatywie Biedronia głupkowatą gębę, ale to przedsięwzięcie, to policzek w ich gębę – napuchnietą cynizmem, kumoterstwem i układowością.

Nowe ugrupowanie ma przypominać muchę, która usiłuje przewrócić filiżankę z partyjnym betonem. To nie powinno się jej udać, ale jeśli usiadłaby na ucho słoniowi, a więc poirytowanemu społeczeństwu, to on wejdzie do tej kuchni polityki i wywróci ją do góry nogami – razem z tą nieszczęsną filiżanką. Nadzieje przed konwencją były takie, że Biedroń jako pierwszy rozumie, że nie można iść do przodu - patrząc w tył, a także myśleć o czymś nowym – myśląc po staremu.

Ma słuszne diagnozy, choć słabsze niż na przykład Paweł Kukiz, ale już propozycje nie pociągają. Podczas konwencji wyniósł na ołtarz walkę z Kościołem i „tymi z Wiejskiej”, lecz brwaurowe tezy przemówienia, to głównie marketingowe bonmoty. Na końcu spodobają się  kilku procentom ludzi, którzy rozumieją mniej, niż więcej.

Niestety, konwencja obnażyła skrywaną słabość Biedronia – absolutną nieumiejętność przemawiania. Przemówienie było słabe, zbyt patetyczne i pełne banałów. Mocno odbiegało od luźnego stylu i tego, co chcieli usłyszeć jego sympatycy - tacy, jak piszący te słowa.

Zarzucał politykom „wojenną retorykę”, po czym sam  perorował w stylu przemówień liderów Hutu i Tutsi w Rwandzie. „Im dłuzej trwa wojenna retoryka” – konstatował, po czym padały banały: „Oni żyją konfliktem”, „Oni myślą, że...”, „Chcemy im przypomnieć..” – to narracja, którą znamy od lat i nie warto się na nią nabierać.

Mówiąc - zresztą korzystając z promptera - o służbie zdrowia, kopalniach i sprawach społecznych brzmiał skrajnie fałszywie. Także na poziomie profesjonalnego marketingu. Oryginalnie i naturalnie, brzmiał tylko o zwierzętach, związkach partnerskich oraz „bezpiecznym przerywaniu ciąży na żądanie do 12 tygodnia”.

Otwarta wojna z Kościołem, to niepotrzebny krok w tył, bo w Polsce żadna partia z taką retoryką nie przekroczy więcej, niż 8 procent poparcia, co i tak będzie sukcesem. Polacy, jakkolwiek się to ocenia, są konserwatywni, a po głupowatych atakach na Kościół, Biedroń zredukował się do minimum.

Gdy rządzący i parlamentarna opozycja kompromitują się z dnia na dzień, potrzebna jest prawdziwa alternatywa, a nie plastelinowy substytut.

Potrzebna jest narracja na skalę muchy siadającej na uchu społecznego słonia, by przewrócić do góry nogami skompromitowany system polityczny, a nie muchy szukającej gów...a, by się nim nakarmić.

 Kiedy ludzie harują w TPV, Faurecji oraz wielu innych miejscach, a nie starcza im na ratę kredytu lub edukację dziecka, hasła praw dla zwierząt oraz dostepu do aborcji bez ograniczeń, jako programowego priorytetu, brzmią absurdalnie i głupio.

Na konwencji, na którą piszący te słowa miał także zarezerwowane miejsce, było kilka tysięcy osób. Tak, rzesze młodych odchodzą z Facebooka i Instagramu do TikToka, ale to nie oznacza to, że szukają jakości, ale jedynie wrażeń i emocji. Nie szukają zmiany jakościowej i raczej nikt nie znalazł tego na konwencji. Warszawski Torwar widział już wiele konwencji, ale lepsi i bardziej wiarygodni, byli nawet Janusza Palikot i Ryszarda Petru.

I na koniec. Biedroń buduje struktury nowego ugrupowania, dając swoim zwolennikom poczucie partycypacji w jego tworzeniu, czego namiastką są tzw. „Burze Mózgów”. Ciekawe, jak się to przełoży na poziom tworzenia realnych struktur, a tym w Lubuskiem będzie liderować dr Anita Kucharska –Dziedzic. Poza dyskusją osoba doświadczona w aktywności publicznej, kompetentna i zaangażowana, ale również narcystyczna i apodyktyczna.

Dzisiaj wielu spośród zwolenników Biedronia widzi w lustrze europosła, posła lub senatora, a nawet ważnych urzędników państwowych, ale konwencja i jego przemówienie, to niedobór sensu, inflacja pustych haseł i nadmiar narcystycznego lansu.

Najbardziej widoczny był deficyt szczerosci i dlatego szkoda tysięcy wspaniałych ludzi, którzy liczyli na wiosnę polityki, a dostali jej namiastkę w postaci chwilowej klimatyzacji z której nie wydostało się nic świeżego.

       Nie wiadomo, czy chodzi tu o coś innego, niż tylko mandaty europosłów dla kilku kolegów i koleżanek - nie wyłączając z tego życiowego patrtnera...