Nie brak ludzi złego
charakteru, którzy uważają, że posłom nie należą się podwyżki. Wieszają psy na
biednych parlamentarzystach, którzy poświęcają życie, by ułożyć je nam, choć
nie mają o nim pojęcia. Program podwyżek dla polityków, to projekt wsparcia dla
życiowych nieudaczników.
Był czas, że dla polityki ludzie byli gotowi poświęcić komfort życia,
możliwość zarobkowania w dużych korporacjach, a nawet życie rodzinne. To jednak
przeszłość, ponieważ politycy których znam, to jedna z niewielu grup
społeczno-zawodowych, która jest w centrum społecznej uwagi, chociaż potrafi
bardzo niewiele. Sportowiec, znany aktor lub skuteczny biznesmen, musi się
czymś wykazać, żeby pokazywano go w mediach. Poseł lub senator nie musi nic,
wystarczy, że jest. W ten sposób można sobie coś kompensować, ale przyjdzie
czas na konfrontację z normalnym życiem.
Ktoś powie, że mają duże doświadczenie parlamentarne. W rzeczywistości jest
to miejsce w które zabrnęli, a z którego nie ma już powrotu, bo takie
predyspozycje nie są do niczego na rynku pracy potrzebne. Nie znam porządnej
firmy, która chciałaby zatrudnić kogoś ze względu na doświadczenie w Sejmie lub
Senacie. Osobiście uważam, że w CV musi to wyglądać obciachowo. Jeśli ktoś
przez 8 lub 12 lat zajmował się zawodowo tylko polityką, to przebranżowienie
się i nauczenie czegoś nowego, graniczy z cudem. Mamy w Gorzowie oraz Lubuskiem
dosyć przykładów byłych parlamentarzystów, którzy polityki trzymają się
koniuszkami palców, bo nic innego robić nie potrafią.
Karmią się iluzją, że uchwalając ustawy rozumieją świat, który w czasach
pandemii ucieka nawet tęgim głowom z międzynarodowych korporacji. Uświadomienie
sobie, że poza polityką niczego nie potrafią i niczego tam już nie dokonają,
musi być dla nich dojmujące. Łatwiej chętnego nauczyć, niż umierającego
zachęcić – po więcej niż dwóch kadencjach w parlamencie, zawodowo polityk nic
nie znaczy i nic nie potrafi. To nie jest tak, że Polska, region czy Gorzów
funkcjonuje dzięki politykom, bo jest odwrotnie – nasi politycy funkcjonują
dzięki państwu i jego strukturom. Dla nich wskazówki zegara poruszają się
szybciej, bo poza polityką takich pieniedzy nie zarobią nigdzie.
Przejaskrawiam, ale najbardziej powinna ująć nas teza, że od kilkunastu lat
do Sejmu i Senatu przychodzą najgorsi, a nie najlepsi. Zdolni, pomysłowi, z
wiedzą i znający świat, decydują się na kariery poza polityką – w prywatnym
biznesie, korporacjach oraz na uczelniach. Służby państwu podejmują się
cwaniacy, gawędziarze i pięknoduchy. To krzywdzące dla wspaniałych wyjątków, ale
co do zasady widzimy głównie selekcję negatywną. Pułapka polega na tym, że
partyjne procedury nie honorują zdolnych, obytych w świecie i biznesie, a
przede wszystkim - myślących samodzielnie, ale miernych, wiernych i biernych.
I teraz te podwyżki dla polityków. Kolejny duży program socjalny dla osób
wykluczonych społecznie. Bez polityki i udzielonej im podwyżki, byliby skazani
na udawanie statusu. Teraz mogą zaszaleć, ale za dwa lata wielu z nich dotkną
problemy ze znalezieniem pracy. Nie znają świata w którym liczy się
kreatywność, zdolności, praktyczna wiedza oraz świadomość ciągłych zmian i
konieczność permanentnej nauki. Błyszczą jak sztuczne złoto. Ich wersje demo
przed wyborami wyglądały przyzwoicie, ale elektorskie oryginały w znacznej
większości okazują się bublami. Nigdy nie dotrą tam, gdzie większość tych,
którzy oddali na nich głosy.
Każdy akapit tego felietonu przesiąkniety jest osobistą obserwacją,
doświadczeniem pracy w kancelarii premiera, ministerstwie oraz innych
instytucjach, a także osobistą znajomością większości lubuskich polityków.
Wielu z nich cenię oraz podziwiam, większości jednak współczuję. Każdemu
powtarzam: istnieje świat poza i bez polityki.
Politycy zarabiają za dużo! To teza nieprawdziwa i niesprawiedliwa. Można w nich walić na odlew, ale jeśli podwyżki pensji zachęcą do zaangażowania się chociaż kilku lub kilkunastu zdolnych, to było warto. Póki co, akcja z podwyżkami to hucpa i wsparcie dla nieudaczników, choć udało się stworzyć narrację, że to godne wynagradzanie elit.
