Będzie robota dla "swoich" z PiS, ale "obcy" z PO wyp...ć !

Scenariusze roszad kadrowych rozpalają głowy wygłodniałych działaczy Prawa i Sprawiedliwości, a deklaracje wojewody tylko potwierdzają tezę, że „lepszy sort” przy władzy, nie musi oznaczać lepszej administracji. Nie ma sensu rozdzierać z tego powodu szat, bo poprzednicy – zatrudniający w administracji mężów, córki, synów i sekretarki - wcale nie byli lepsi. PiS-owskie „watahy” są jednak bardziej głodne - wielu działaczy musi ciężko pracować przez osiem godzin i w oparciu o parametry, a ich partnerzy, partnerki oraz członkowie rodzin, nie mają w pracy czasu na papierosa i jeszcze muszą pracować w domu. Chętnie więc zamienią niepewną pracę „za ladą”, na wakacje „za biurkiem”  na koszt podatnika.

I chociaż praca w administracji rządowej w terenie, to atrakcyjny „łup” głównie dla leni z dyplomami oraz ludzi bez umiejętności i doświadczenia w radzeniu sobie na współczesnym rynku pracy, to chętnych nie brakuje.

Inna sprawa, że etat w Lubuskim Urzędzie Wojewódzkim, to żaden prestiż, a tym bardziej szansa na intratne zarobki, ale już w rządowych agencjach czy urzędach skarbowych – można nie tylko dobrze zarobić, ale też otrzymać dostęp do ekskluzywnej wiedzy o możliwościach na rynku i w kontekście środków z Unii Europejskiej oraz pomóc „swoim” i zaszkodzić „obcym”.

Działacze Prawa i Sprawiedliwości opanowali to do perfekcji i pokazali już swoje umiejętności w tym zakresie, gdy niektórzy z nich – jeden z mocną pozycją na karuzeli kadrowych roszad i ze wsparciem Kościoła – wystawiając lewe zaświadczenia o niezaleganiu ze składkami w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, od czego zresztą zaczęła się w Gorzowie Wlkp. tzw. „afera budowlana”.

„Zawsze jest tak, że jak przychodzi nowy szef czy wojewoda z nowym programem, a przecież mamy w Polsce nowy rząd, który ma inny program i koncepcję programu dla Polski niż mieliśmy przez ostatnie 8 lat,  w związku z tym jest potrzeba, aby wojewoda, który reprezentuje ten rząd i będzie wdrażał te ustawy rządu, miał wokół siebie zespół ludzi, który będzie chciał realizowac te cele PiS-u. Pod tym kątem weryfikujemy na razie kadrę kierowniczą” – powiedział z rozbrajającą szczerością w Radiu Gorzów wojewoda Władysław Dajczak.

Przygnębiajacy jest fakt, że prowadzący rozmowę red. Bogdan Sadowski nie uznał za zasadne podrążyć tematu w kwestii kryteriów – czy będą tylko partyjne czy raczej merytoryczne - bo zapewne jego szef red. Piotr Bednarek nie zezwolił, a obaj muszą uczestniczyć w maskaradzie, gdzie odgrywają  rolę „pożytecznych idiotów”.

„Weszła w życie nowa ustawa. Będzie trzeba zaproponować  niektórym pracownikom nowe stanowiska pracy, a niektórym po prostu wygasną umowy” – dopowiedział wojewoda Dajczak, który zawsze, mimo niskich lotów intelektualnych, był bezwzględnym cynikiem, a wizerunek i legenda „brata buskupa” pozwalała mu to ukryć. Nigdy nie chodziło mu o nic więcej, niż o to by trwać. Raz był uśmiechniętym ideowcem, a innym razem, prowincjonalnym cwaniakiem, który dla powrotu do „komunalki” w Strzelcach Krajeńskich, potrafił budować sojusze z politykami Platformy Obywatelskiej.

Teraz będzie realizował w regionie ustawę o służbie cywilnej, która powoduje, że dokładnie za 30 dni wygasną umowy 18 dyrektorów i i zastępców wydziałów w Lubuskim Urzędzie Wojewódzkim, a także 27 dyrektorom Urzędów Skarbowych i Urzędu Kontroli Skarbowej. Dochodzi do tego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz 14 jego powiatowych odpowiedników, których – na jego wniosek spośród trzech przedstawionych kandydatur – wybierają samorządy powiatowe.

Inaczej mówiac – na „dzień dobry” to 59 namiestników „dobrej zmiany”, którzy będą mogli do Wielkanocy dopisać sobie przed nazwiskiem tytuł dyrektora, naczelnika lub inspektora, a także zatrudnić bezpośrednio „przy korycie” kilku znajomych. Jednym decyzje administracyjne wydać szybko, a innym nigdy.

„Przyglądam się strukturze urzędu, wydziałów i podległej mi administracji, bo to moje zadanie” – skonstatował wojewoda.

To się akurat zgadza, bo wojewoda Dajczak od początku swojej kariery politycznej, gdy „za uszy” przyprowadził go w 1997 roku do gorzowskiej Akcji Wyborczej Solidarność bp. Edward Dajczak, niczym szczególnym się nie wykazywał, ale zadania wykonywał karnie. Ma więc wolną rękę, choć wola jest mocno ubezwłasnowolniona - podobnie zresztą jak jego wyleasingowany dla potrzeb partii umysł.

Znowelizowana ustawa nie przewiduje ani konkursów, ani wymogu znajomości służby cywilnej przez kandydatów. 

Przykładem tego jest nowy dyrektor generalny LUW Roman Sondej. Do historii przeszedłby jedynie jako nieudolny kurator oświaty z problememi z wyjaśnieniem dziwnych zakupów dla kierowanej przez siebie instytucji. A tak, został – zresztą zgodnie z zapowiedzią NW sprzed miesiąca – „pierwszym kadrowym” i dlatego ma szansę na kolejną partnerkę i może prezes Jarosław Kaczyński nawet się o tym nie dowie...